Dagje Agadir

Dinsdag 12 februari.

Zondag nog even het dakluik gecontroleerd en provisorisch wat gerepareerd.
Gelukkig is alleen de binnenste laag van het dubbele ruitje kapot, dus geen risico dat het gaat inregenen.
Als het gaat regenen natuurlijk, want behalve dat ene secondenbuitje hebben we nog echt niets op onze pet gekregen.
Misschien komende donderdag, want dat is voorspeld volgens http://www.weeronline.nl/.
Daarom hebben we besloten woensdag door te gaan naar Sidi Ifni, enkele honderden kilometers zuidelijker, al aardig dicht bij de westelijke Sahara. Dat is een gebied dat ooit door Marokko is geannexeerd, maar door de internationale gemeenschap nog niet als Marokkaans gebied wordt erkend.

Gisteren zijn we dan eindelijk naar Agadir geweest.
Deze keer met de camper, vorig jaar nog een paar keer met de bus.
Een rit van 25 kilometer.
We komen onder meer door het plaatsje Taghazoute, 6 kilometer van onze camping.
Dit is een paradijs voor surfers, die zich dan ook op bepaalde delen van de stranden in groten getale laten zien.
In de zestiger jaren schijnt dit nog een paradijs voor hippies te zijn geweest.
De bijnaam voor het plaatsje is "Bananendorp". Er worden niet alleen bananen gekweekt; de bijnaam schijnt in een periode te zijn ontstaan dat ook Jimi Hendrikx zich nog wel eens hier liet zien.

Als je Agadir binnenrijdt heb je zicht op de haven aan je rechterhand en links op de kasba, hoog gelegen op een heuvel van 236 meter. Beide eigenlijk nog buiten de stad.
Rondom de haven, van waaruit ook veel export van citrusvruchten, veel visverwerkende bedrijven.
De iets verder gelegen vissershaven is de tweede sardinehaven van Marokko.

Agadir is in 1960 verwoest door een aardbeving.
Dat is te herkennen aan de stad.
Hele brede wegen, veel (relatieve) nieuwbouw. Je kunt er gemakkelijk met de camper in en doorheen.
Het is na Marrakech de tweede toeristenstad van het land. Natuurlijk ook vanwege het heerlijke klimaat en het beste strand van Marokko!
Aan de zuidkant bouwt men een medina (oude stad) in oude stijl.
Vorig jaar konden we hier nog winkelen, maar nu is men druk bezig met bouwwerkzaamheden en is het winkelend publiek aangewezen op de vele kraampjes tegenover de medina, te herkennen aan de hoeveelheden plastic die men gebruikt om zich tegen stof en (eventueel) hemelwater te beschermen. (Later gehoord dat de medina maandags dicht is!)

We slaan boodschappen in bij de hypermarkt Marjane, gevestigd in diverse grote plaatsen in het land.
Je kunt deze winkels het beste vergelijken met de Carrefours in Frankrijk.
Men heeft veel op gebied van food als non-food. Het is volstrekt geen plek waar de gewone Marokkaan zijn inkopen doet. Het zijn vooral toeristen.
We moeten weer ervaren dat vooral vlees/broodbeleg erg duur is.
Dus kopen we maar weer veel aardbeien, die zijn goedkoop en heerlijk, dus ze gaan er als koek in!

Zondag bij onze camper geborreld met Bep en Charles uit Friesland. Vanmiddag nog even naar een ander Brabants stel, Willem en Irmgard (ja, ondanks de naam is het een echte Brabantse!).
Dit soort contacten is typerend voor een overwinteringscamping.
In de komende dagen zal dat anders zijn, omdat we dan steeds korter op een camping zullen verblijven dan op Atlantica Park.