Op de overwinteringscamping

Zondag 10 februari.

We zitten nog steeds op camping Atlantica Park.
Dat is nou een echte overwinteringscamping. Er staan hier mensen vanaf september vorig jaar. Ik denk dat we voor 70% met Fransen te maken hebben, dan nog 30% Duitsers. De rest Engelsen, Nederlanders, Scandinaviërs, Italianen, Belgen, Spanjaarden, misschien een beetje in die volgorde, maar zeker is dat niet. Maar in tegenstelling tot Europese landen en ook ver daarbuiten spelen wij, Nederlanders, hier een ondergeschikte rol. En dat is op zijn zachtst gezegd onbegrijpelijk, gezien hetgeen Marokko te bieden heeft. Je leert onze mede-Europeanen overigens wel aardig kennen. Mijn voordoordelen worden doorlopend gevoed, zij het dat ik ze ten opzichte van onze Oosterburen zo langzamerhand maar intrek.
Immers: Duitsers zeggen bijna altijd vriendelijk goedendag. Fransen niet. Je mag blij zijn als ze je aankijken. Eventuele Francofielen onder de lezers mogen protest aantekenen, hoor!
Naast mij staat een Deen waarvan ik niet zeker weet of die kan praten of zelfs stemgeluid heeft!

Overigens hebben we de afgelopen dagen wat problemen gehad met het weer. Uitgerekend nu jullie het in Nederland beter hebben! Van vrijdag op zaterdagnacht heeft het gigantisch gewaaid en dat ging gepaard met opstuivend zand. De wind schijnt uit de richting van de Sahara te komen, in ons geval is dat oostelijk.We zitten hier tussen twee bergruggen die keurig west-oost door moeder natuur zijn neergelegd. Een soort trekgat kun je zeggen. Gistermiddag om 14.00 uur werd het plots windstil. Dan zie je de luifeltjes weer worden uitgezet en komen de jeu de boulers tevoorschijn. Maar........ 's nachts om 24.00 uur begon het gelazer weer! Maar nu zette diezelfde moeder natuur er nog een tandje bij!

De camper stond te schudden als een gek, alles maakte geluid. Carla liet fluks de satellietschotel inklappen en het dakraam boven haar bed, achterin de camper. Helaas..... ik wilde het bewust riskeren, maar het middelste dakraam stond nog open en is redelijk gecrasht. De temperatuur was zowel binnen als buiten een graad of 27, dus een beetje "frisse" lucht was welkom. Ik moet nog gaan controleren of het luik waterdicht is gebleven, anders hebben we een echt probleem en moeten we zien dat we de zaak provisorisch gerepareerd krijgen. Maar het waait nu (11.15 uur Marokkaanse tijd) nog hard; eerst maar eens afwachten tot de zaak gaat luwen.
Omdat het weer wat tegenzat (we hadden ook nog een regenbui van zegge en schrijven een minuut gisteravond, was n.b.voorspeld!) hebben we het niet aangedurfd naar Agadir te gaan. Dan gaan we pas doen op een moment dat het weer zich in positieve zin ontwikkelt. Ik zei vanochtend nog tegen Carla:
" Meid, wat ben je al lekker bruin!"Ze reageerde met de opmerking: "Ik weet alleen niet of het komt door de zon, of omdat ik gezandstraald ben".
Volgens mij kun je niet bruin worden van zandstralen, toch?