Tiznit

Vrijdag 15 februari.
De afstand van Sidi Ifni naar Tiznit is een kleine 80 kilometer.
We nemen deels dezelfde weg naar het noorden, de R 104 , als waar we heen langs zijn gekomen.
Geen probleem dat het slechts een korte rit is; we zijn er ons van bewust dat, willen we op volle campings zoals Camping International Tiznit, een plaatsje krijgen, we het beste in de ochtend bijtijds kunnen arriveren.

Waar het eergisteren nog half bewolkt was, hebben we nu slechts een flinterdunne sluierbewolking. Dus is de zon volledig aanwezig en hebben we een prima zicht.
Na Mirleft en Gourizim (let op het heerlijke zandstrandje in een kleine baai) nemen we nu de route binnendoor naar Tiznit via de R 104 die we heen hebben gemist.

Ongelofelijk, wat een mooie natuur!
Wat geaccendenteerder dan de kustroute, maar weer die halfbolvormige struiken, in allerlei kleuren groen en veel gevulder dan langs de kust, nu afgewisseld met arganiabomen en complete vlaktes met cactussen.
Sommige heuvels (of zijn het kleine bergen) zien er uit als reusachtige broccoli,s, maar oh zoveel mooier.

10 Kilometer van Tiznit komen we, na een paar haarspedbochten in de afdaling, in een dal.
We rijden nu weer de vlakte rond Tiznit binnen.
We komen via een brede toegangsweg met palmen uit op de muur van de medina.
We rijden rechts om de medina heen en komen zo uit bij de camping.

Bij de slagboom zien we dat het al weer mudvol is, maar we weten dat we maar eens goed moeten gaan kijken.
En Fransman probeert ons nog even op het terrein te passeren; ook hij weet blijkbaar dat de plekjes schaars zijn!

Na kort kennisgemaakt te hebben met een Nederlands echtpaar, de enigen op de camping met honderden campers, weten we achteraan een plekje te vinden.
Alleen hurktoiletten, ook nog 100 meter verderop. Maar....... die worden weinig gebruikt (bijna iedereen doet het in de camper); des te beter, want wij zijn er inmiddels wel aan gewend.

We moeten die middag uren wachten voordat men de stroom komt aansluiten. Ik probeer de betreffende man uit te leggen in mijn beste Frans dat hij zich hierdoor niet goed weet te onderscheiden van andere campings. Hij wordt vervolgens bloedchagrijnig.
In de namioddag ging Carla nog even naar hem toe en....... het werd snel geregeld!
Het mannetje kwam zelfs aanzetten op onze vouwfiets die hij van Carla had geleend.
Hij riep naar mij, wijzend naar zijn oog, kijken, kijken, stroom.
Het leek een tikkie sarcastisch, maar we houden het er maar op dat hij het goed bedoelde!

,s Middags ( rond twee uur) gaan we even wandelen in het stadje. Er blijkt erg veel gesloten, maar dat kan ook komen vanwege het vrijdaggebed.
We gaan het morgen nog maar opnieuw proberen!

In de middag loopt de temperatuur op naar 28°. Tjonge, wat is het veel warmer dan vorig jaar dezelfde periode!

Zaterdag 16 februari.
,s Morgens laten we Marokkaanse dames onze was doen. Dat zou goedkoop zijn, maar dat blijkt achteraf toch 5 euro te kosten.
Ze gebruiken onze spullen (bakjes, veel teveel zeep) en staan in de washokken bij de koudwaterkranen.
Na centrifugeren ( die hebben we bij ons) hangen we het maar zelf op, al willen de dames dat voor ons doen.
Het is weer lekker warm, wel wat bewolkt, maar de was is een uurtje later al droog.

Het stadje blijkt tussen de middag weer deels gesloten.
Dus gaan we eerst maar weer even internetten. Straks wil Carla nog even naar de bijouteriezaakjes, hier vlak bij.
Dan nog even wat door Tiznit struinen (erg gezellig), wat groente kopen bij de soeks (shopjes,goedkoper dan de supermarkt) en een terrasje pikken.
Veel straatjes zijn opengebroken (gebeurt nog met houwelen ) en worden opnieuw bestraat.