Verder naar het zuiden!

Op zondag 27 januari zijn we vanuit Moulay Bousselham vertrokken naar Casablanca ( 250 km).

We kiezen deze keer voor de tolweg. Lekker rustig; hier kom je nauwelijks auto's tegen!
En vriendelijk geprijsd!

Langs de weg zien we veel bescheiden onderkomens van een meter of drie hoog.
Golfplaatdaken met stenen verzwaard, maar toch ook regelmatig TV-schotels.
En dan zie je plotseling een paar loopbruggen over de snelweg, maar je hebt geen idee waar de mensen dan vandaan moeten komen. Soms lijken ze van onder de grond te komen!

En denk nou niet dat de voetgangers de snelweg mijden. Soms zie je een trimmer op de vluchtstrook of zit er zomaar een man op de vangrail in de middenberm.

Huizen omzoomd met cactussen of muurtjes van betonblokken.

De zuidelijke weg van Casablanca is een heksenketel. De brommertjes gaan oerend hard en bewegen zich als slangenmensen door het drukke verkeer.
Wij rijden maar verdedigend, zoals dat heet.
Onder meer spoor houden en geen manoeuvres die iets van verrassing met zich mee brengen.

We vinden de weg naar de nieuwe camping in Dar Bouazza, vlak bij de kust gelegen en 16 km ten zuiden van Casablanca.
We zetten onze camper op de volledig geasfalteerde bodem van camping Oasis International, verplaatst vanuit Casablanca toen de naam nog Oasis was.
De camping heeft alles ( restaurant, zwembad) maar het werkt natuurlijk niet.
Sanitair, inclusief wasbakken, is meegenomen van de vorige camping. Maakt het allemaal niet flatteus.
Wij in de korte broek, maar de Marokkanen met ijsmutsen en truien. Het is immers winter in Marokko!
En dat bij 25 graden, midden op de dag.

De beheerder lijkt zich te gedragen alsof we eigenlijk zijn rust wat komen verstoren. Niet echt onvriendelijk, maar toch. Zitvlees heeft hij genoeg en hij spelt de krant van voor tot achter.
's Middags gaan we nog wat groente en fruit kopen bij een kraam bij de uitgang van de camping.
Verderop is een klein levensmiddelenwinkeltje waar we flessenwater kopen, onontbeerlijk in Marokko, omdat je kraanwater immers niet kunt vertrouwen.

Op de camping een Nederlands stel met een oude BX uit 1987.
Hij blijkt een Fries, zij een Engelse. Ze wonen in Londen. Hij verdient zijn brood met sleutelen aan en werken met rally-auto's. Ze willen in drie weken naar het diepe zuiden van Marokko (West-Sahara) en weer thuis zijn, dus dat wordt aanpoten!

De volgende dag naar Casablanca met een Grand Taxi (rijdt tussen de plaatsen, meestal een stokoude Mercedes. Petit Taxis rijden in de plaats zelf en dan praat je over het niveau Fiat Panda) respectievelijk de bus van lijn 9 naar Casablanca.
De moskee van Hassan II bezocht. We hebben al verscheidene moskees gezien, maar dit is een must!
Prachtig modern ogend bouwwerk. Er kunnen 25000 mensen in. Het schijnt dat alleen een moskee in Mekka groter is.
De moskee is in de middag om 14.00 uur ook te binnen te bezichtigen. Dat zullen we echter niet redden!
Verder wat door Casablanca gewandeld, jus d'orange gedronken op een terrasje en door het park Ligue Arabe gewandeld, een van de (schaarse) attracties van Casablanca.
Een stad om gauw te vergeten.

Dinsdag 29 januari.

Dar Bouazza-El Jadida (80 km)

Onderweg gebruikelijke taferelen. Ezeltjes met de voorpoten aan elkaar gebonden en vastgezet wachtend op hun baasjes, zwaaiende kinderen.
In El Jadida komen we op camping Caravanning International. Een aardige camping. Ook bungalows, maar het sanitair ver onder de maat.
Hurktoiletten die bovendien slecht zijn schoon gemaakt. Ook chemische toiletten moeten daarin worden gestort.
Het wemelt weer van de Fransen en een enkele Duitser.
's Middags naar het stadje gewandeld. Langs het vissershaventje ( de vis wordt vaak rechtstreeks uit de boot verkocht aan handelaren) naar de kasba ( citadelachtig).
El Jadida is gebouwd door Portugezen. Als je de kasba inloopt kom je langs de Portugese Cisterne. Een stokoude ondergrondse opslagplaats, onder meer voor munitie, later gold het als reservoir voor water. Door een pijp naar de open lucht krijg je binnen een heel interessante lichtval.
Na een wandeling over de wal, met een prachtig uitzicht op zee, komen we in het stadscentrum.
We besluiten de wandeling met een drankje op het terras van een restaurant aan het strand.
Ik kijk nog met plezier naar de vele voetballertjes op het strand en vraag me af of Marokko nog in de Afrika-cup zit. Van teletekst begreep ik dat ze het niet hebben gered.

In de namiddag komt een soort legertruc met enorme wielen en slaapaccomodatie op de camping. Het blijken 3 Nederlanders te zijn die met dat apparaat, een MAN van 42 jaar oud met een gewicht van 12 ton, diep Afrika in zijn geweest.
Ze blijken het ding voor een reis naar Mauretanië en Gambia te hebben aangeschaft.
Toen daar Fransen werden vermoord zijn ze naar huis gegaan.
Hij loopt 1 op 3 en is in de loop van de reis 1 liter olie per 100 km gaan gebruiken. Goeiendag!

Woensdag 30 januari

El Jadida-Safi ( 150 km)

Weer een mooie route, deze keer grotendeels langs de kust.
Na 25 kilometer komen we in een kunstmatige mist van brakende industriële schoorstenen.
Is me dat even een dissonant!
Tot aan Oulidia veel landbouw. Vrouwen en kinderen werken op de akkers. Tientallen ezeltjes die een soort groente ( het lijkt op wortelloof) vervoeren, hoog opgestapeld in reusachtige boodschappentassen op de flanken van de diertjes. Later hebben we begrepen dat dit veevoer is.
De mannen drijven vaak winkeltjes, rijden met auto's en zitten niet zelden bij elkaar.
Ze drinken mintthee of zoeken elkaar gewoon op. Als mannen bij elkaar zitten zie je er geen vrouwen bij en andersom.
We zien lagunes en moerassen langs de weg; bij Oualidia is zelfs een hele mooie lagune.
Na Oualidia nemen we de Route Côtière, een prachtweg langs de oceaan.
We rijden over rotsbodem. We zien rotsen van geel-oranjekleurig gesteente en rijden soms hoog boven het strand. Ook daar soms plukjes van hetzelfde gesteente.
En dan ineens een prachtige blauwwitte vuurtoren, met een even mooie muur er omheen.
Verderop een voetbalveld, omzoomd door zo mogelijk een nog mooiere muur.

Bij Safi komen we op een hoog gelegen parkeerplaats, met een prachtig uitzicht op de stad en de haven.
Even pauzeren!
We worden lastig gevallen door een meisje van een jaar of 7 of 8. Ze heeft een doos met snoep en wil graag wat verkopen.
Hardnekkig typje. Soms klopt ze zelfs op de deur, terwijl we zitten te lunchen.
Ik stap uit de camper en zeg haar pal in haar gezicht: Non, non, non! Ze verstaat wat Frans.
Ze neemt me kennelijk niet al te serieus. Ze stapt dicht naar me toe en klopt me met haar vlakke hand op de borst, alsof ze me bemoedigend wil toespreken. En dan die lach die me deed smelten.
We hebben haar wat gegeven en wat foto's gemaakt. Carla wordt op een foto zelfs door haar geknuffeld. Een schatje, een hoogtepunt! En dat wist ze.......

We komen op camping International de Safi. Het is 13.00 uur, de temperatuur is 23 graden.
Er loopt een aantal pauwen over het terrein.
De camping ligt aan de rand van een villawijk, met prachtige huizen en prachtige balkons, veranda's en dakterrassen. Ook dat is Marokko!

Donderdag 31 januari.

We willen Safi bezoeken.
We lopen de camping uit op zoek naar een Petit Taxi. Een oudere man (ongeveer 70) ziet ons vanuit zijn auto en biedt aan ons naar de stad te brengen.
Ik vraag naar de prijs; hij begint te lachen, dus weten we genoeg.
Later, in de auto, zegt hij lachend: 1000 Dirham. Maar we weten natuurlijk nog steeds genoeg!
We raken aan de praat over de koning.
Ik merk op dat er onder het bewind van Mohammed VI, de hyuidige koning, veel gebeurt.
De man zegt dat het een probleem is dat hij door de verkeerde adviseurs wordt omringd. Helaas ontbreekt de tijd zijn verhaal toe te lichten.

We weten van de beroemde pottenbakkerskunst in Safi en laten ons naar een pottenbakkersbedrijf brengen. Daar krijgen we een keurige rondleiding van een van de eigenaren en genieten van de prachtige vazen, bekers en schalen in het aangrenzende winkeltje.
Carla krijgt interesse om wat te kopen.We spreken af dat we dat later op de dag zullen doen vanwege het sjouwwerk.
Onze begeleider brengt ons ook naar het in een kechla (= citadel) gelegen Musée National Céramique. Hij blijft bij ons nadat we entree hebben betaald.
In de tuin zien we twee prachtige oude bomen. In de bovengrondse wortelstructuur zou je een keurige kamertje kunnen maken. De bomen zouden Santa Bella heten.

We nemen afscheid van onze begeleider en beloven zijn winkeltje te zullen opzoeken in de middag.
Na een korte wandeling door de nieuwe medina gaan we naar de oude medina.
De straatjes zijn zo nauw, dat je er bijna claustrofobisch van wordt. Maar erg leuk!
Vervolgens nemen we nog een drankje op het terras, lopen door de zeer levendige soeks en gaan via de boulevard terug naar de keramiekwinkel.
Een man klampt ons, wat een regelmatig verschijnsel is in Marokko. Soms om de handel, maar in dit geval om te zeggen dat hij het leuk vindt dat wij zijn land bezoeken.
Dat Safi toeristisch wordt ondergewaardeerd en dat dit ligt aan het gemeentebestuur.

In de winkel koopt Carla 6 bekers met onderzetjes, een mooie schaal ( bij thuiskomst helaas een stukje er af) en een prachtige vaas.
Alles wordt solide ingepakt in een grote doos en we worden door een Petit Taxi teruggebracht naar de camping.
Omstreeks 15.00 uur besluiten we om een restaurantje op te zoeken, zo'n 400 meter van de camping.
Daar worden we ronduit stevig lastiggevallen door allerlei heren die ons in hun restaurant willen hebben. Met drie man staan ze aan ons te trekken.
Carla wil vis, ik vlees. We vragen om een kaart. Die hebben ze niet. Dat zou een waarschuwing hebben moeten zijn!
Als we eenmaal zitten blijkt vlees plots moeilijk te zijn. Dus neem ik ook maar vis.
We hebben wel 10 verschillende visjes te eten gekregen. Carla vraagt zich af of we er op een gegeven moment maar geen punt achter moeten zetten, omdat het anders teveel in de papieren gaat lopen. Bestek waar we om gevraagd hebben krijgen we niet, dus eten we maar op zijn Marokkaans, met de handjes.
Als de rekening komt blijkt die hoger te zijn dan verwacht: 210 Dirham. Hoog, voor Marokkaanse begrippen althans!
Weer iets geleerd: de volgende keer vragen om een kaart, of in ieder geval informeren naar de prijzen!