Essouira, een topper in de Marokkoreis!

Vrijdag 1 februari 2008

Gisteren met een goed gevoel afgereisd naar Ounara, 25 kilometer boven het prachtige plaatsje Essouira.
Afstand: 125 kilometer
Het is een van de mooiste routes. We nemen vanaf Safi de P2307 en de N 1.
We weten namelijk van de kustroute dat er nogal wat obstakels zijn en dat het wegdek te wensen overlaat. Dat was althans vorig jaar het geval.
Prachtig glooiend landschap, soms heuvelachtig en neigend tot bergachtig.
Dank zij de overvloedige regenval van januari zien we veel fris groen. Het zand op de akkers is soms zwart, maar toont ook alle schakeringen van oranje.
De N 1 is een typisch Marokkaanse weg. De randen van het asfalt zijn rafelig en zijn soms zo ver afgebrokkeld dat de rijstrook iets te smal wordt. De bermen zijn, mede om die reden, verhard met puin, steen of grind.
En daar lopen dan weer de mensen en zwaaien de kinderen ons vriendelijk toe.
Voetgangers vinden zichzelf minstens zo belangrijk als auto's. Als ze oversteken nemen ze ruim de tijd en vinden het logisch als je voor ze moet afremmen. Zit wat in, toch?
En dan die typisch Marokkaanse dorpjes. Veel nering, handel in kippen, groente, etc.
Die kippen liggen braaf op de grond; kan ook niet anders, want hun poten zijn vastgebonden!

Aan de camping in Ounara, onder Franse leiding, hebben we goede herinneringen.
Bij aankomst blijkt het rustiger te zijn dan verwacht.
Onterecht, want wij weten immers dat het een camping is met keurige toiletten (met papier, niet gebruikelijk in Marokko) en heerlijke warme douches. Misschien zitten ze te ver van Essaouira af?
Maar de dynamiek ligt op een hoger niveau. Geen zittende beheerders, maar zeker een man of vier die doorlopend in de weer zijn.
We weten het leukste plekje te bemachtigen. Vlak bij het sanitaire blok en een vrij uitzicht naar alle kanten. En voor 's avonds een keurige lantaarn van een meter of twee op het grindpleintje voor onze luifel!

De Franse eigenaar van de camping Des Oliviers, chez Christian, laatstgenoemde dus, blijkt de boel te hebben verkocht aan een landsman. Vandaar nu de toevoeging Chez Alain.
Christian is een nieuwe camping begonnen, 25 kilometer van hier, aan de kust.
Het is pas 12.30 uur. De temperatuur is wat mager, 20 graden. Maar heerlijk ( vooral als je hoort van de storm en winterse buien in ons kikkerlandje. Sorry, lui!)

In de ochtend van zaterdag 2 februari willen we, voor het eerst, een was doen.
Onze centrifuge en het Blokker-wasmachientje staan al klaar.
Helaas: 's morgens om 7 uur valt de 230 V stroom uit.