Door de Midden Atlas naar Fes

Woensdag 5 maart.

Na een nachtje op Camping Timnay gaan we van Midelt naar Fes, 176 kilometer.
We zijn het nog steeds niet vergeten, Marokko is het land van 1000 kleuren.
Op Timnay hadden we een relatief koude nacht, 7 graden en zelfs wat regenachtig, maar in Fes zouden de nachten zelfs in de buurt van het nulpunt komen. Geen nood, we hebben een keramisch kacheltje en als dat niet genoeg zou zijn gaat de camperkachel, op gas en met een blower, aan.

Wat hebben we weer een prachtige route. En we krijgen nu weer te maken met een natuur die we nergens anders hebben gezien.
We komen zo mogelijk nog hoger.

We hebben onze route aangepast. We gaan niet via Guercif en het Nationale Park Jbel Tazzeka, maar gaan via de N3 naar Fes door de Midden Atlas.
Zo komen we door Ifrane, dit plaatsje en de omgeving ervan worden gezien als het Zwitserland van Marokko.
Zeer terecht. Het doet Europees aan, puntdaken vanwege regelmatige sneeuwval.
We verbazen ons erover dat het gebied kort na Midelt weliswaar bergachtiger wordt maar ook zelfs kaler en zanderiger. Of we weer richting de woestijn gaan.
Maar dan, heel verrassend, wordt het allemaal weer veel groener en vruchtbaarder. Daar komen ze weer de akkers en de kuddes.
We zien zelfs een kudde koeien. We kunnen ons niet herinneren die eerder te hebben gezien.
En weer vele optrekjes van Nomaden. Niet alleen tenten, maar ook allerlei andere onderkomens van spullen die ze maar bijeen kunnen scharrelen. Ziet er eigenlijk niet uit, maar..... ze wonen er in.

Een aantal kilometers vóór Ifrane krijgen we zelfs naaldbossen, ook pal naast de weg en heuvelachtig terrein met slingerweggetjes.
Men biedt ons stenen en fossielen aan langs de weg , we zien zelfs aapjes zitten, één op een muur en één tussen de bomen.
Er staan mensen langs de weg die een substantie in een soort grote jampotten aanbieden; we denken dat dit honing is.
Carla wil dat kopen voor door de yoghurt, maar ik, viesneus bij uitstek, wil dat liever niet.

Dan Ifrane. Het wintersportcentrum van Marokko. We hebben geen skipistes kunnen ontdekken, maar weten nu al dat we hier nog eens graag terugkomen. Misschien een volgende reis.

Na Ifrane veel rotsformaties. Deze keer in grijze en witte tinten.

Het plaatsje Immouzzer du Kandar heeft ook een westers aanzien, net als Ifrane. We lijken door het centrum te rijden, keurige restaurants en dito terrasjes.

Na Immouzer dalen we af, wederom tussen de bossen en een prachtig uitzicht op een vallei met heuvels en akkers. We stoppen voor een foto. Weer zo'n prachtig gebied, maar toch ook weer zo veel anders.

8 Kilometer voor Fes komen we bij een kruispunt met verkeerslichten. Ik steek over en voordat ik goed en wel kan nadenken waar ik heen moet stopt er een brommer.
Een man klampt ons aan en brengt ons met zijn brommer naar Camping Diamant Vert in het Complexe Touristique ten zuiden van Fes. Daarvoor moeten we linksaf en enkele kilometers verder.
Hij geeft ons het telefoonnummer van zijn broer, die erkend gids zou zijn voor een eventueel bezoekje aan Fes.

Le Diamant Vert is een prachtige camping.
Enkele hectaren groot, een indrukwekkend zwembad, prachtige bomen en vrij goed sanitair met hurktoiletten en zittoiletten.
Er zijn veel verharde plaatsen, keurige grasveldjes en prima verlichting voor de nacht.
Op het compex kun je uitgebreid wandelen in de prachtige natuur, er is een grote speeltuin, zelfs geiten en aapjes in een kooi.
Ook een klein en keurig restaurant met een eenvoudige, goedkope kaart.

Tot onze verrassing lopen we ook weer de Duitse vrouw (Marianne) tegen het lijf die Nederlands spreekt.
Die hadden we in Sidi Ifni voor het laatst gezien.
Het echtpaar had ergens in een berbertent geslapen en een zandstorm over zich heen gekregen. De tent was zelfs ingestort onder het zand!