Sidi Ifni

Woensdag 13 februari

Keurig volgens de planning gaat de rit nu naar Sidi Ifni.
Dat wordt dan het zuidelijkste puntje van onze route, omdat we inmiddels besloten hebben niet door te gaan naar Guelmim (kamelenmarkt op de zaterdag) en Abeino (thermale bronnen, ook op die route).
We willen vanuit Sidi Ifni iets eerder naar Tiznit, een van de prettigste doelen op onze reis.

We nemen afscheid van onze Nederlandse vrienden op Atlantica Park en wisselen adressen uit.
De rit naar Sidi Ifni omvat exact 200 kilometer. We komen daar om 13.00 uur aan.

Als we weer door Agadir komen stellen we vast dat die stad weliswaar zeer ruim is opgezet, een prachtig strand heeft met wuivende palmen, maar we missen er een echt stadscentrum.

De plaatsjes achter Agadir, zoals Inezgane en Ai Melloul, zijn gezelliger en echt Marokkaans.
Een bezoekje waard zou ik zeggen! Misschien de volgende keer.
Als we die plaatsen zijn gepasseerd wordt het landschap alsmaar zandiger; we naderen dus de woestijngebieden en als we dan groene stukken zien stellen we ons voor dat dit al oases zijn!
We zien weer veel akkers, omdat het land vlakker is.
Later zouden we ons realiseren dat dit deel van onze reis de minst mooie uitzichten zou bieden.

In Tiznit zoeken we de route die ons via de R104 moet voeren naar Sidi Ifni. We komen echter op een weg die een 15-tal kilometers naar het noord-westen voert.
Maar die leidt uiteindelijk ook naar de kust bij Sidi Moussa d'Aglou. Daar zien we een camping met uitzicht hoog over de golven van de Atlantische Oceaan die niet in onze gegevens is vermeld.
We volgen de kustweg.
Soms betrekkelijk dicht langs het water, dan weer wat hoger door de heuvels.
Lage begroeiing, halfbolvormige struiken. Het lijkt alsof het is aangelegd, maar moeder natuur zal het wel zelf hebben ontworpen.
Ook zien we nog eens duidelijk hoeveel land er door het regenwater is weggespoeld of weggewaaid; erosie is een van de grote problemen van Marokko!
Uiteindelijk komen we op de R104 uit.

Als we Sidi Ifni naderen zien we een mooie minaret, op een prominente plaats, ons al op afstand uitnodigen.
Na een buitenwijk komen we in een afdaling. Juist als zich een klimmende weg aandient richting het centrum zien we aan onze rechter hand een bord richting de beide campings aan het strand.
Er zijn daar twee campings, Camping Sidi Ifni en El Barco.
We nemen de eerste, omdat we weten dat die verzorgder sanitair heeft.

De camping is vooral bezet door Fransen (70%); dan zo'n 20% Duitsers, verder Italianen en Engelsen. Geen Nederlanders. Die blijken later op de beide andere campings te zitten, want die komen we tegen tijdens ons stadsbezoek.

's Middags een wandeling gemaakt over de boulevard. Die ligt een meter of 40 boven zeeniveau, het uitzicht is prachtig.

's Avonds valt de stroom weer eens uit tot de volgende morgen. De ijskast maar weer op gas.
Alles blijft gewoon functioneren, dus ik heb PSV nog zien winnen van Helsingborg.
Om 21.00 uur hebben we voor het eerst een wat serieuze regenbui.
In diezelfde bui komt een Fransman met zijn camper werkelijk aanscheuren, alsof hij vlucht voor de bui. Hij wil zijn camper naast de onze poten.
Rijdt die wildebras bijna over een paar ijzeren haringen van mijn luifel; die zijn sterker dan een doorsnee camperband.
Ik wil ze uit de grond trekken en regen zijknat. En die Fransen nemen nog niet eens de moeite om uit te stappen!
De volgende morgen vertrokken ze overigens weer, nadat ik het ze nog allemaal even had uitgelegd.
Misschien wat geleerd? Dat weet je niet, het zijn immers Fransen!

Donderdag 14 februari. (Valentijn! Kusjes voor iedereen)

We wandelen door Sidi Ifni.
Een voormalige Spaanse enclave, met wit-blauwe huizen.
Breed van opzet, ruimte genoeg om bijvoorbeeld met een camper in rond te rijden en te bezichtigen. Er zijn er dan ook die dat doen.
Het weer is nog weer beter dan gisteren. Toen was het nog wat bewolkt, maar nu is ie stralend blauw!
We bezoeken de soeks (opgelet, die zijn a.h.w. ingebouwd tussen een paar straten in het centrum. Even moeite doen om de ingang te vinden!) en we doen wat inkopen.

Vlak bij het centrum lopen we over de Camping Municipal. Volgens ons de minste van de drie campings!
Vanaf de boulevard kijken we op de prachtige, langgerekte camping El Barco.
Naast die camping loopt een even lang betegeld wandelpad; een eigen boulevard langs de zee.